៧ កំហុសស៊ុតបាល់ទាត់ អ្នកលេងឆ្នាំ២០២៦ធ្វើ

៧ កំហុសស៊ុតបាល់ទាត់ អ្នកលេងឆ្នាំ២០២៦ធ្វើ

ការស៊ុតបាល់ខ្លាំងមិនស្មើនឹងការទាត់ដោយប្រើកម្លាំងអតិបរមាទេ។ អ្នកលេងម្នាក់អាចទាត់ខ្លាំង ប៉ុន្តែបាល់ហោះខ្ពស់ពេក ឬខុសគោលដៅ ប្រសិនបើជំហរ មុំជើង និងចំណុចប៉ះមិនត្រឹមត្រូវ។ វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងដែលមានប្រសិទ្ធភាព ត្រូវបញ្ចូលកម្លាំងពីជើងឈរ ត្រគាក ដងខ្លួន និងការបត់ជើងបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។ គោលការណ៍របស់ មជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់របស់ FIFA ផ្តោតលើបច្ចេកទេសដែលអាចធ្វើម្តងហើយម្តងទៀតបាន មិនមែនលើកម្លាំងចៃដន្យទេ។ សម្រាប់ការប្រកួត World Cup 2026 កីឡាករដែលបញ្ចប់ឱកាសបានល្អ នឹងមានអត្ថប្រយោជន៍ជាងអ្នកដែលគ្រាន់តែទាត់ខ្លាំង។

Play the free demo

Great Rhino · Free demo

ចម្លើយខ្លី៖ វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហរត្រឹមត្រូវ ការដាក់ជើងឈរចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងការប៉ះបាល់នៅកណ្តាលដោយផ្នែកខាងលើនៃជើង។ កីឡាករនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ រួមទាំងអ្នកលេងកម្ពុជា គួរហ្វឹកហាត់លំដាប់នេះ៖ រត់ចូល ៣–៥ ជំហាន បង្វិលត្រគាក បញ្ចេញជង្គង់ បត់ជើងតាមទិសគោលដៅ និងរក្សាដងខ្លួនឲ្យលំអៀងទៅមុខ។ FIFA កំណត់ការប្រកួត World Cup 2026 នៅសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងម៉ិកស៊ិក ជាព្រឹត្តិការណ៍មាន ៤៨ ក្រុម ដូច្នេះការបញ្ចប់ឱកាសនឹងមានតម្លៃខ្ពស់។ បាល់ដែលមានសម្ពាធត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដារ FIFA ជួយឲ្យការប៉ះមានភាពស្មើគ្នា។ អនុវត្ត ៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ១០ ដង ដោយវាស់ទាំងល្បឿន និងភាគរយបាល់ចំគោលដៅ មុនបង្កើនកម្លាំង។

តើការស៊ុតខ្លាំងពិតជាអាស្រ័យលើកម្លាំងឬ?

ការស៊ុតខ្លាំងមិនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែមួយទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើល្បឿនជើង មុំប៉ះបាល់ និងការផ្ទេរថាមពលពីរាងកាយទាំងមូល។ ប្រសិនបើជើងរត់លឿន ប៉ុន្តែបាល់ប៉ះចំហៀង នោះថាមពលនឹងបាត់ទៅជាចលនាបង្វិល។ គោលដៅល្អគឺបង្កើនល្បឿនបាល់ ខណៈរក្សាភាពត្រឹមត្រូវឲ្យបានយ៉ាងហោចណាស់ ៦០–៧០ ភាគរយ។

កំហុសដំបូងដែលអ្នកលេងភាគច្រើនធ្វើ គឺគិតថាត្រូវថយក្រោយឆ្ងាយដើម្បីបង្កើនកម្លាំង។ ជាក់ស្តែង ការរត់ចូល ៣–៥ ជំហានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការស៊ុតភាគច្រើន ព្រោះចម្ងាយបន្ថែមមិនធានាថាជើងនឹងប៉ះកណ្តាលបាល់ឡើយ។ កីឡាករដូចជា Cristiano Ronaldo និង Erling Haaland មានចំណុចរួមមួយ៖ ពួកគេរៀបចំរាងកាយឲ្យស្ថិតស្ថេរ មុនពេលបង្កើនល្បឿនជើង។ ព័ត៌មានបច្ចេកទេសរបស់ UEFA ក៏បែងចែកការស៊ុតជា “ថាមពល” និង “ការគ្រប់គ្រងទិស” ដោយគោលដៅមិនមែនជាកម្លាំងអតិបរមាទេ ប៉ុន្តែជាកម្លាំងដែលអាចធ្វើឡើងវិញបាន។

កុំវាស់លទ្ធផលតាមសំឡេងបាល់បុកសំណាញ់។ វាស់តាមទិន្នន័យ ៣ ចំណុច៖

1. ចំនួនបាល់ចំតំបន់គោលដៅក្នុង ១០ ដង។
2. ចំនួនបាល់ដែលហោះក្រោមកម្ពស់របារទី។
3. ភាគរយបាល់ដែលអ្នកអាចរក្សាទម្រង់ដដែលបាននៅពេលនឿយហត់។

បើអ្នកចង់ស្វែងយល់ពីការវាស់វែង និងផែនការហ្វឹកហាត់ សូមចាប់ផ្តើមពី មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។

ចំណុចសំខាន់មួយដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិននិយាយ គឺភាពរឹងរបស់ទីលានប៉ះពាល់ដល់ការស៊ុត។ ទីលានសិប្បនិម្មិតប្រភេទអេជី និងទីលានស្មៅធម្មជាតិរបស់ FIFA អាចឲ្យបាល់លោតខុសគ្នា ដូច្នេះកីឡាករត្រូវកែទីតាំងជើងឈរប្រហែល ២–៤ សង់ទីម៉ែត្រ នៅពេលបាល់លោតខ្ពស់។ ស្បែកជើងប្រភេទធីអេហ្វសមស្របសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិតខ្លី ខណៈស្បែកជើងសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិអាចផ្តល់ការក្តាប់ផ្សេងទៀត។ អ្នកអាចពិនិត្យស្តង់ដារបាល់ និងទីលានតាម FIFA Quality Programme មុនជ្រើសរើសស្បែកជើង។

ចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ឲ្យមានរបៀបរៀងរាល់ថ្ងៃមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើបច្ចេកទេសនេះដោះស្រាយការស៊ុតពីចម្ងាយយ៉ាងដូចម្តេច?

ការស៊ុតពីចម្ងាយត្រូវការការគ្រប់គ្រងមុំ និងការប៉ះកណ្តាលជាងការប្រើកម្លាំង។ សម្រាប់ចម្ងាយប្រហែល ១៨–២៥ ម៉ែត្រ អ្នកគួរប្រើជំហានរត់ចូលមធ្យម ប៉ះផ្នែកកណ្តាលក្រោមបាល់បន្តិច និងបត់ជើងតាមទិសទៅគោលដៅ។ ការបន្ថែមកម្លាំងខណៈដងខ្លួនផ្អៀងក្រោយ នឹងធ្វើឲ្យបាល់ហោះលើសរបារ។

មុនស៊ុត សូមស្ទង់ទីតាំងអ្នកចាំទី និងខ្សែការពារ។ Lionel Messi តែងប្រើការផ្លាស់ប្តូរមុំមុនពេលស៊ុត ដោយធ្វើឲ្យអ្នកចាំទីពិបាកព្យាករណ៍ទិស។ ទោះអ្នកមិនមានល្បឿនជើងដូច Messi ក៏ដោយ គោលការណ៍នេះអាចអនុវត្តបាន៖ បើគោលដៅបើកទូលាយ ប្រើជើងខាងក្នុងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ; បើត្រូវការល្បឿនខ្ពស់ ប្រើខ្សែស្បែកជើងផ្នែកខាងលើ។ ការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្រៅជើងអាចបង្កើតការបង្វិល ប៉ុន្តែវាមានភាពប្រែប្រួលខ្ពស់ និងមិនគួរប្រើជាជម្រើសដំបូងទេ។

ក្នុងការហ្វឹកហាត់ សូមបែងចែកចម្ងាយជា ៣ តំបន់៖

• ១០–១៥ ម៉ែត្រ៖ ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រង និងបាល់ចំជ្រុង។
• ១៦–២៥ ម៉ែត្រ៖ ផ្តោតលើការផ្ទេរថាមពល និងការបត់ជើង។
• លើស ២៥ ម៉ែត្រ៖ ប្រើតែពេលមានចន្លោះ និងមិនមានជម្រើសបញ្ជូនបាល់ល្អជាង។

ការស៊ុតពីចម្ងាយមាន “តម្លៃរំពឹងទុក” ទាបជាងការស៊ុតជិតទីក្នុងស្ថានភាពភាគច្រើន។ ដូច្នេះ វាមិនមែនជាវិធីបង្ហាញថាអ្នកទាត់ខ្លាំងទេ ប៉ុន្តែជាជម្រើសយុទ្ធសាស្ត្រដែលត្រូវពិនិត្យចន្លោះ កម្ពស់បាល់ និងទីតាំងអ្នកចាំទី។ ប្រសិនបើអ្នកមានពេលតែ ២ វិនាទី សូមជ្រើសគោលដៅច្បាស់មួយ ជំនួសឲ្យព្យាយាមបាញ់ទៅគ្រប់ទិស។

ចង់សិក្សាការបែងចែកតំបន់ស៊ុត និងការជ្រើសជម្រើសក្នុងប្រកួតមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលជើងមិនមែនជើងពូកែ?

អ្នកអាចស៊ុតដោយជើងមិនមែនជើងពូកែបាន ប៉ុន្តែត្រូវបន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–២០ ភាគរយ ហើយផ្តោតលើការប៉ះកណ្តាល និងការរក្សាលំនឹង។ បញ្ហាសំខាន់មិនមែនជាកម្លាំងទេ ប៉ុន្តែជាការដាក់ជើងឈរ និងការបត់ត្រគាកដែលមិនទាន់ស្វ័យប្រវត្តិ។ ការហ្វឹកហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍អាចកាត់បន្ថយគម្លាតរវាងជើងទាំងពីរ។

កីឡាករដែលប្រើជើងស្តាំជាចម្បង គួរចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជូនបាល់ខ្លី ៥ ម៉ែត្រ ២០ ដងដោយជើងឆ្វេង មុនបង្កើនទៅការស៊ុត។ បន្ទាប់មកប្រើលំដាប់ ៤ ជំហាន៖

1. បញ្ជូនបាល់ទៅគោលដៅធំ ១០ ដង។
2. ស៊ុតជើងឆ្វេងពី ៨ ម៉ែត្រ ១០ ដង។
3. បន្ថែមចលនារត់ចូល ៣ ជំហាន ១០ ដង។
4. បញ្ចប់ដោយស្ថានភាពមានសម្ពាធក្នុងរយៈពេល ៥ វិនាទី។

ការបង្ខំឲ្យស៊ុតខ្លាំងតាំងពីដំបូង បង្កើនលទ្ធភាពបាត់លំនឹង និងរបួសកជើង។ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក ផ្តល់អាទិភាពដល់ការកម្តៅសាច់ដុំ និងការបង្កើនបន្ទុកជាបន្តបន្ទាប់។ សម្រាប់វ័យក្មេង ការហ្វឹកហាត់គួររក្សារយៈពេល ២០–៣០ នាទី ដោយមានការសម្រាករវាងសំណុំ។ សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ អាចបង្កើនទៅ ៤០–៦០ នាទី ប៉ុន្តែគុណភាពបច្ចេកទេសត្រូវនៅថេរ។

ចំណុចដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺបាល់ជើងមិនពូកែមិនចាំបាច់មានល្បឿនដូចជើងពូកែទេ។ ប្រសិនបើវាចំជ្រុង និងបិទចន្លោះអ្នកចាំទីបាន លទ្ធផលអាចល្អជាងការស៊ុតខ្លាំងដែលហោះក្រៅទី។ នេះជាការប្រៀបធៀបរវាងប្រូបាប៊ីលីតេនៃការចំគោលដៅ និងល្បឿនបាល់ មិនមែនការប្រកួតរវាងជើងទាំងពីរទេ។

តើវិធីស៊ុតឲ្យខ្លាំងបរាជ័យនៅចំណុចណា?

វិធីស៊ុតឲ្យខ្លាំងបរាជ័យនៅពេលអ្នកលេងមិនស្គាល់ស្ថានភាព ប្រើកម្លាំងលើសតម្រូវការ ឬមិនអាចធ្វើបច្ចេកទេសដដែលបានក្រោមសម្ពាធ។ ការស៊ុតល្អត្រូវសម្របទៅនឹងទីតាំងបាល់ ចម្ងាយ អ្នកចាំទី ជើងពូកែ និងពេលវេលាដែលនៅសល់។ បើគោលដៅតូច ឬមានខ្សែការពារច្រើន ការបញ្ជូនបាល់អាចមានតម្លៃខ្ពស់ជាងការបាញ់។

កំហុស ៧ ប្រភេទដែលគួរជៀសវាងមាន៖

• ដាក់ជើងឈរឆ្ងាយពេកពីបាល់ បណ្តាលឲ្យរាងកាយបាត់លំនឹង។
• ផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ ពេលចង់បានបាល់ទាប។
• មើលបាល់យូរពេក ហើយមិនស្ទង់ទីតាំងគោលដៅ។
• ប៉ះបាល់ក្រោមពេក ធ្វើឲ្យបាល់ហោះលើសទី។
• បង្វិលត្រគាកយឺត ធ្វើឲ្យថាមពលមិនផ្ទេរទៅជើង។
• មិនបត់ជើងតាមក្រោយ បណ្តាលឲ្យការប៉ះខ្លី និងរឹង។
• ហ្វឹកហាត់តែពេលមិនមានសម្ពាធ រួចរំពឹងថានឹងធ្វើបានល្អក្នុងការប្រកួត។

អង្គភាព FIFA ពន្យល់ថា “ភាពស្ថិតស្ថេរនៃបច្ចេកទេស មានសារៈសំខាន់ជាងការប្រើកម្លាំងតែមួយលើក”។ នេះជាគោលការណ៍គួរឲ្យយកចិត្តទុកដាក់ ព្រោះកីឡាករដែលស៊ុតបាន ៨ ដងក្នុង ១០ ដងមានតម្លៃជាងអ្នកដែលស៊ុតខ្លាំងមួយដង ប៉ុន្តែខុសគោលដៅ ៩ ដង។ ពេលមានភាពនឿយហត់ បន្ថយចំនួនការស៊ុត ប៉ុន្តែរក្សាទម្រង់ជំហរ និងចំណុចប៉ះឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

គួរបញ្ឈប់ការហ្វឹកហាត់ភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ចាក់នៅកជើង ជង្គង់ ឬសន្លាក់ត្រគាក។ ការឈឺសាច់ដុំធម្មតាបន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ មិនដូចការឈឺចាប់ស្រួចដែលអាចបង្ហាញពីរបួសឡើយ។ ការស៊ុតខ្លាំងមិនមានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើវាធ្វើឲ្យអ្នកខកខានការហ្វឹកហាត់ជាច្រើនសប្តាហ៍។

តើគួរចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ថ្ងៃនេះឬ?

គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនពីកម្លាំងអតិបរមា។ ផែនការដំបូង ១៤ ថ្ងៃគួរមាន ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមាន ៣០–៤៥ នាទី និងមានថ្ងៃសម្រាកចន្លោះ។ កំណត់គោលដៅជាក់លាក់ ដូចជា បាល់ចំតំបន់ដែលកំណត់យ៉ាងហោចណាស់ ៦ ក្នុង ១០ ដង មុនបន្ថែមចម្ងាយ។

ផែនការអនុវត្តដែលមានហេតុផល៖

1. ថ្ងៃទី១៖ កម្តៅសាច់ដុំ ៨ នាទី បញ្ជូនបាល់ ១០ ដង និងស៊ុតជើងពូកែ ៣ សំណុំ។
2. ថ្ងៃទី៣៖ ស៊ុតពីចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើបាល់ទាប។
3. ថ្ងៃទី៥៖ ហ្វឹកហាត់ប្តូរទិស និងស៊ុតក្នុងរយៈពេល ៥ វិនាទី។
4. ថ្ងៃទី៨៖ បន្ថែមជើងមិនពូកែ និងវាស់ភាគរយបាល់ចំគោលដៅ។
5. ថ្ងៃទី១២៖ ស៊ុតក្រោមសម្ពាធអ្នកការពារ ឬកំណត់ពេលវេលា។
6. ថ្ងៃទី១៤៖ ប្រៀបធៀបលទ្ធផលជាមួយថ្ងៃដំបូង ហើយកែតែចំណុចខ្សោយមួយ។

សម្រាប់អ្នកអានដែលតាមដានការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡា ព័ត៌មាន World Cup ផ្តល់មាតិកាអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ World Cup 2026។ ទោះជាការវិភាគការប្រកួត ឬការព្យាករណ៍កីឡាក៏ដោយ ត្រូវប្រើថវិកាដែលអាចបាត់បង់បាន និងពិនិត្យច្បាប់ក្នុងតំបន់ជាមុន។ ការយល់ពីបច្ចេកទេសស៊ុតគួរជួយឲ្យយល់កីឡាកាន់តែច្បាស់ មិនមែនជាការធានាលទ្ធផលនៃការប្រកួត ឬការភ្នាល់ឡើយ។

សម្រាប់ការវិភាគកីឡា និងព័ត៌មានប្រកួតដែលមានបរិបទច្បាស់ សូមអានព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការបង្កើតល្បឿនបាល់ខ្ពស់ ខណៈរក្សាទិសដៅ និងភាពត្រឹមត្រូវ។ វាមិនមែនជាការទាត់ដោយកម្លាំងជើងតែមួយទេ ប៉ុន្តែរួមមានការរត់ចូល ការបង្វិលត្រគាក ជើងឈរ និងការបត់ជើងតាមក្រោយ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រ ហើយវាស់បាល់ចំគោលដៅក្នុង ១០ ដង មុនបង្កើនចម្ងាយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងឈរនៅទីតាំងណា ដើម្បីស៊ុតឲ្យខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ ដាក់ជើងឈរប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ជង្គង់គួរបត់បន្តិច ហើយទម្ងន់រាងកាយស្ថិតលើជើងឈរ ដើម្បីរក្សាលំនឹង។ ប្រសិនបើដាក់ជើងឆ្ងាយពេក អ្នកនឹងបាត់ការគ្រប់គ្រង និងបាល់អាចហោះខុសទិស។

សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង និងផ្នែកខាងលើខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈផ្នែកខាងលើផ្តល់ល្បឿនបាល់ខ្ពស់ជាង។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៅពេលមានចន្លោះតូច ឬត្រូវបញ្ជូនបាល់ចូលជ្រុង។ ប្រើផ្នែកខាងលើនៅពេលមានចម្ងាយ និងត្រូវការកម្លាំង ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាដងខ្លួនផ្អៀងទៅមុខ ដើម្បីកុំឲ្យបាល់ហោះលើសទី។

សំណួរ៖ តើហេតុអ្វីបានជាបាល់ស៊ុតខ្លាំង ប៉ុន្តែហោះលើសរបារ?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺដងខ្លួនផ្អៀងទៅក្រោយ ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅក្រោមបាល់ពេក។ រក្សាទ្រូងឲ្យទៅមុខបាល់ និងប៉ះនៅកណ្តាល ឬកណ្តាលក្រោមតែបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់មានការលើក។ ហ្វឹកហាត់បាល់ទាបពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ២០ ដង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ឆ្លងកម្ពស់របារ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ប្រសិនបើមួយវគ្គមាន ៣០–៤៥ នាទី។ ទុកថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃរវាងវគ្គ ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំ និងសន្លាក់ស្តារឡើងវិញ។ រៀងរាល់វគ្គគួរមានកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី និងការបន្ថយសម្ពាធបន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់។

សំណួរ៖ តើអាចស៊ុតឲ្យខ្លាំងដោយជើងមិនពូកែបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចបាន ប្រសិនបើហ្វឹកហាត់ភាពត្រឹមត្រូវមុនកម្លាំង។ ចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនបាល់ខ្លី ២០ ដង បន្ទាប់មកស៊ុតពី ៨ ម៉ែត្រ និងបន្ថែមការរត់ចូល ៣ ជំហាន។ កុំប្រៀបធៀបល្បឿនជើងមិនពូកែជាមួយជើងពូកែភ្លាមៗ ព្រោះគោលដៅដំបូងគឺបង្កើតចលនាដដែល និងកាត់បន្ថយកំហុស។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងបាល់ទាត់ប៉ះពាល់ដល់កម្លាំងស៊ុតដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ ស្បែកជើងប៉ះពាល់ដល់ការក្តាប់ដី និងលំនឹង ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសបច្ចេកទេសបានទេ។ ជ្រើសប្រភេទស្បែកជើងតាមទីលាន៖ ស្បែកជើងធីអេហ្វសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិតខ្លី និងស្បែកជើងសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិសើម ឬទន់តាមលក្ខខណ្ឌទីលាន។ ស្បែកជើងដែលតឹងពេក ឬរលុងពេក អាចបន្ថយការគ្រប់គ្រង និងបង្កើនហានិភ័យរបួស។

សរុបចុងក្រោយ៖ កុំដេញតាមសំឡេងបាល់បុកសំណាញ់ តែត្រូវដេញតាមទិន្នន័យ ៣ ចំណុច គឺល្បឿន ភាពត្រឹមត្រូវ និងភាពអាចធ្វើឡើងវិញបាន។ កំណត់ជំហរ ប៉ះកណ្តាល បត់ជើងតាមក្រោយ ហើយបង្កើនបន្ទុកជាបន្តបន្ទាប់។ នោះជាវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងដែលមានប្រូបាប៊ីលីតេល្អជាងការទាត់ដោយកម្លាំងចៃដន្យ។

សូមបន្តសិក្សាបច្ចេកទេស និងវិភាគការប្រកួតជាមួយព័ត៌មាន World Cup ដើម្បីកែលម្អការយល់ដឹងអំពីកីឡា។

ស្វែងយល់បន្ថែម